Czym jest dla mnie szczęście?

Tak naprawdę nie wiem czy ktokolwiek oprócz tych pojedynczych osób czyta moje przemyślenia, ale mimo wszystko chciałam dodać coś nowego. Kolejne tematy przewijają się ciągle w mojej głowie, ale po prostu nie mam weny i wszystko co napiszę zaraz wyrzucam. Uznałam, więc, że dodam moje nigdy nie oddane do oceny wypracowanie na polski. Pierwszą jego ocenę zostawiam wam.

Czym jest szczęście? Czym dla mnie jest szczęście? Pustym słowem, które może nie oznaczać nic. Szczęście może być uczuciem błogości, bezpieczeństwa, bycia kochanym, doświadczenia miłości czy osiągnięcia tego, czego wcześniej nie mieliśmy. Długo mogę zastanawiać się nad moją definicją szczęścia i chyba teraz nie jestem w stanie jej podać. Czasami jestem szczęśliwa, te kilka ulotnych chwil, dzięki którym czuję się ważna. Tak – poczucie, że jestem dla kogoś ważna daje mi radość. Ale wciąż czuję, że czegoś mi brakuje, że mimo, że jestem tak młoda coś mnie omija, coś ważnego. I dopiero w samotności uświadamiam sobie jak jedna rzecz potrafi zostawić rysę na nieskazitelnym życiu. Chciałabym móc coś zrobić z tą rysą, znaleźć źródło problemu, bo mimo, że znam mój problem, być może to nie o sam problem chodzi, może jest jakieś drugie dno tej rysy. Rysy, która nie pozwala mi być cały czas szczęśliwą. Czy w ogóle możliwe jest bycie szczęśliwym przez cały czas? Myślę, że nie. Każdy z nas ma rysy w swoim życiu, mniejsze lub większe, jedną lub kilka, kilkanaście, kilkadziesiąt. Czasem sama czuję się jak rysa na tle ludzkości, ale mam przyjaciół, którzy wyciągają mnie z tego stanu i sprawiają, że jestem szczęśliwa. Samotność to moja rysa, ale i nieodłączna część życia.  Starzejemy się ponieważ środki niezbędne do życia takie jak powietrze czy jedzenia nas niszczą. Tak samo jest z samotnością, nie damy rady bez niej żyć, ale jest też moją rysą na szkle życia. Dlatego często nie potrafię być szczęśliwa sama. Ale wiem, że kiedyś zaprzyjaźnię się z moją rysą, polubię ją, bo niedoskonałość jest doskonała i każdy ma prawo do szczęścia.